Agroturystyką nazywamy nurt turystyki zwany również turystyką łagodną, zieloną, ekologiczną czy nawet ekoturystyką. Często też można spotkać nazwę turystyki wiejskiej, nazw tych używa się często zamiennie, gdyż są do siebie zbliżone w ramach definicji bazy noclegowej. Bazę tą tworzą domy letniskowe lub małe pensjonaty oraz pokoje gościnne. Pojęcie to jest ściśle związane z rolnictwem, z pokojami gościnnymi należącymi do czynnego gospodarstwa rolnego.
Przede wszystkim jest to turystyka przyjazna środowisku — turystyka, która przyczynia się do poprawy jakości życia gospodarzy, zapewniając gościom odpowiedni wypoczynek, i przede wszystkim nie powodując dewastacji środowiska. Odbywa się w środowisku wiejskim, leśnym lub rolniczym i wykorzystuje zalety tych terenów. Istotnymi atrakcjami są przyroda, krajobraz, kultura, zabudowa, produkcja rolna i hodowla zwierząt. Dzięki agroturystyce mamy możliwość poznania osobliwości przyrody i kultury.
Turyści mogą skorzystać z noclegów, wyżywienia, transportu, lokalnych rozrywek, zrobić zakupy w sklepach nabywając tradycyjne, lokalne produkty i posilić się w karczmach urządzonych w wiejskim stylu. Można również przyglądnąć się czynnościom takim jak: produkcja serów, praca w młynie, hodowla zwierząt. Tak więc agroturystyka, turystyka wiejska to nie tylko wynajem pokoi gościnnych w budynkach znajdujących się na obszarach wiejskich, ale i wynajem sprzętu turystycznego, prowadzenie pól namiotowych, oraz świadczenie innych usług związanych z turystyką.
Mianem turystyki wiejskiej określamy wakacyjny ruch turystyczny spowodowany pragnieniem ciszy i spokoju w wiejskim otoczeniu, z możliwością korzystania z zasobów naturalnych i dziedzictwa kulturowego danego rejonu oraz uczestniczenia w życiu wsi.
Termin ten oznacza zorganizowanie przez rodzinę rolniczą na wsi wypoczynku we własnym gospodarstwie rolnym. Każdy region lub gospodarstwo może zaoferować turystom dodatkowo wiele atrakcji, o innym charakterze niż te dostępne w ogromnych aglomeracjach miejskich, miejsce odpoczynku i rozrywki, kontakt z naturą, zwiedzenie historycznych zabytków, możliwość uprawiania żeglarstwa, windsurfingu, narciarstwa lub wędrówek górskich.
Produkcja rolnicza od dłuższego czasu wykazuje tendencję spadku dochodowości, tak więc agroturystyka staje się dodatkowym źródłem dochodu gospodarzy. W celach turystycznych małe gospodarstwa mogą wykorzystać swoje zasoby. Pojawia się możliwość wynajęcia turystom kwater, przygotowania posiłków z produktów pochodzących z własnego gospodarstwa. Również dzięki agroturystyce postępuje rozwój lokalnego rzemiosła. również postępuje dzięki agroturystyce. W ostatnich latach coraz bardziej popularny staje się wynajem domków letniskowych czy też stworzenie w ramach gospodarstw agroturystycznych schronisk i pól namiotowych. Duże i przepełnione pola kempingowe przegrywają coraz częściej w konkurencji z mniejszymi polami przy gospodarstwach rolnych. Należy pamiętać, że agroturystyka jest działalnością uboczną, która uzupełnia dochody gospodarstw rolnych w stosunku do działalności podstawowej, jaką jest rolnictwo i produkcja rolna.
Kluczową rolę w organizacji działalności agroturystycznej spełniają dobrowolne zrzeszenia kwaterodawców, najczęściej noszące nazwę „stowarzyszeń” lub „izb”. Stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach nie zarobkowych, które swoją działalność opierają na pracy społecznej członków, dla upowszechnienia wiedzy na temat skutecznych rozwiązań organizacyjnych, czy też marketingowych.
Ogólnokrajową reprezentację stowarzyszeń agroturystycznych tworzy Polska Federacja Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne” . Ze strony administracji rządowej na rzecz agroturystyki działa Ministerstwo Rolnictwa oraz Ośrodki Doradztwa Rolniczego, istniejące we wszystkich województwach i posiadających terenowe placówki lokalne.
Przy udziale ośrodków doradztwa rolniczego organizowane są liczne konkursy i inne imprezy, np. konkursy na najlepiej działające gospodarstwo agroturystyczne, festyny i imprezy folklorystyczne, konkursy potraw domowych, konkursy lokalne, pikniki rodzinne.